Urodził się 6 czerwca 1942 r w Grybowie, powiat Nowy Sącz. Szkołę Podstawową ukończył w Grybowie, a średnią w Nowym Targu, gdzie uzyskał tytuł technika weterynarii.
W 1961 roku podjął pierwszą pracę zawodową w Gródku nad Dunajcem w charakterze technika weterynarii.
Nad Jeziorem Rożnowskim, przypadkowo, zetknął się z obozem sportowym ze Studium Nauczycielskiego w Raciborzu. Zainteresowała go grupa kandydatów na nauczycieli wychowania fizycznego. Postanowił zdawać na kierunek wychowania fizycznego z biologią, na którym studiował w latach 1962 – 1964. Jako wzorowy student pracował w wydzielonych klasach ćwiczeniowych dla SN w Szkole Podstawowej Nr 11 w Raciborzu. Ukończył studia magisterskie i podyplomowe w Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach. Po ukończeniu studiów nadal pracował w SP 11 w Raciborzu, w której pełnił również funkcję wicedyrektora.
Pan Antoni wyróżniał się w swojej pracy nauczycielskiej. Był organizatorem wielu imprez sportowych. W 1966 roku zorganizował pokaz gimnastyczny z udziałem wszystkich raciborskich szkół, był realizatorem hasła „budowa otwartych lodowisk”. Uczniowie przygotowywani przez niego zajmowali czołowe miejsca w zawodach lekkoatletycznych (I miejsce w czwórboju – Opole 1966). Jako wicedyrektor szkoły doprowadził do budowy w czynie społecznym boiska szkolnego.
Po wyborach związkowych ZNP w 1973 roku został sekretarzem Powiatowej Rady Zakładowej ZNP w Raciborzu. Na tym stanowisku związkowym przepracował do sierpnia 1979 roku. Od 1 września 1979 objął stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej Nr 2 w Raciborzu, którą kierował do 1986 roku. Pełniąc funkcję dyrektora SP 2 odniósł szczególne zasługi w rozwoju bazy szkolnej. Doposażył szkołę w techniczne środki przekazu, pomoce naukowe, tworzył klasopracownie. Pozyskiwał sponsorów i dzięki ich środkom wyremontował salę gimnastyczną oraz centralne ogrzewanie.
Dużą troską otaczał dzieci biedne, fundował im obiady ze środków pozabudżetowych oraz zajęcia pozalekcyjne, które również sam prowadził.
W trakcie pracy zawodowej uzyskał specjalizację nauczycielską II stopnia, uprawnienia instruktorskie piłki nożnej, ręcznej i siatkowej oraz łyżwiarstwa figurowego, zdobył szlify sędziego pływackiego i umiejętności z gimnastyki korekcyjnej.
Od rozpoczęcia pracy zawodowej działał aktywnie w strukturach ZNP, jako prezes ogniska, sekretarz Rady Zakładowej, a od 1986 roku do sierpnia 2006, jako prezes Zarządu Oddziału ZNP w Raciborzu. Po stanie wojennym, był inicjatorem reaktywowania ZNP w Raciborzu. Już jako sekretarz wydatnie przyczynił się do ufundowania sztandaru dla Oddziału ZNP w Raciborzu. Po wielkiej powodzi w 1997 roku i zniszczeniu wieloletniego majątku związkowego, od podstaw zorganizował Oddział i wyposażył go w niezbędne sprzęty. Zorganizował na łączną kwotę 72 tys. pomoc, którą objął 44 rodziny nauczycielskie. Domy nauczyciela, szkoły i przedszkola dzięki jego zaangażowaniu otrzymały środki higieniczne i żywnościowe, i inne, pozyskane od sponsorów krajowych i zagranicznych.
Będąc przez dwie kadencje członkiem komisji Oświaty w Raciborzu, przyczynił się do polepszenia bazy szkół i warunków socjalno-bytowych pracowników oświaty. Nauczyciele otrzymali zwiększony dodatek motywacyjny. Z jego inicjatywy powstał Ponadzakładowy Układ Zbiorowy dla pracowników oświaty niebędących nauczycielami.
Szczególną opieką otaczał emerytowanych pracowników oświaty, organizując dla nich cykliczne spotkania oraz pomoc materialną i opiekuńczą w domach i szpitalach. Organizował wiele przedsięwzięć scalających środowisko oświatowe (imprezy sportowe, rodzinne): zlot wojewódzki Racibórz, Olkusz, Góra Św. Anny, Rybnik. Przy współpracy z Kuratorium Oświaty zorganizował szkolenie na temat awansu zawodowego nauczycieli. Jest współautorem broszury dla młodych nauczycieli pod tytułem „Co rozpoczynający nauczyciel wiedzieć powinien”. Czynnie uczestniczył w konferencjach takich jak: Ogólnopolska Konferencja „Szkolnictwo specjalne – teraźniejszość i przyszłość”, „2003 Rok niepełnosprawnych”. Dzięki swojemu doświadczeniu pedagogicznemu pełnił rolę obrońcy w postępowaniach dyscyplinarnych nauczycieli. Odniósł również duże sukcesy w mediacjach z władzami oświatowymi miasta i starostwa, ograniczeniu zwolnień nauczycieli i zapobieżeniu likwidacji placówek.
Przepracował na różnych szczeblach kariery nauczycielskiej 43 lata. Za swoje zasługi w pracy zawodowej otrzymywał liczne podziękowania, dyplomy i wyróżnienia. Nagrodzony dwukrotnie nagrodą Ministra Oświaty, Brązowym (1979) i Złotym Krzyżem Zasługi (1987), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1988), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2004), Złotą Odznaką ZNP (1975), Medalem Zasłużonego Działacza Ziemi Raciborskiej (1986), Medalem za Szczególne Zasługi dla ZNP (2005), Medalem „Stulecie ZNP” (2005) oraz Odznaką Honorową za Zasługi dla Województwa Sląskiego (2007).